Çim Alan Tesisi

Çim Alan Tesisi

Mesajgönderen Bennur » Sal Mar 22, 2011 14:03

Çim alanların yapımında başarı, bir dizi faktöre bağlıdır. Bu faktörler içerisinde en önemlilerinden birisi, çim ekilecek alanlarda toprağın, fiziksel ve kimyasal olarak .ok iyi hazırlanmasıdır. Toprak ekimden önce fiziki yapısı, yabancı ot, drenaj, pH, bitki besin maddesi gibi birçok özellik yönünden çim ekimine uygun bir duruma getirilmelidir. Daha sonra kaliteli tohumluk, düzenli ekim gibi uygulamalar ile iyi bir çim örtüsü elde edilebilir.
Çim ekiminde başarılı sonuçlara ulaşmak için uygulanması gerekenler sıra ile şu şekildedir;
ÇİM EKİMİ ÖNCESİ YABANCI OT KONTROLÜ
Yabancı ot, çim ekim alanlarında .nemli bir sorundur. Toprak, ekime hazırlanmadan önce yabancı otlar ile mutlaka m.cadele edilmelidir. öellikle çok yıllık, kök sap veya sülüklerle yayılan tarla ayrığı, köpek dişi, kanyaş gibi yabancı otlarla mücadeleye özel önem verilmelidir.
Çim ekilecek alanlarda yabancı ot kontrol. değişik yöntemlerle yapılabilir. Küçük ev bahçeleri veya parklarda yabancı otlar çapalanır veya değişik aletlerle sökülür. Toprak işleme sırasında ortaya çıkan bitkisel parçalar da toplanarak çim alanı dışına çıkarılır. Geniş alanlarda çapalama veya toplama zor ve masraflı bir işlemdir. Bu alanlarda yabancı ot, toprak işleme veya değişik ot öldürücü ilaçlar ile kontrol edilebilir. Geniş alanlarda yabancı ot kontrol., ot öldürücü. ilaçlar ile kısa sürede ve kolayca yapılabilir.
DRENAJ
Tüm çim alanlarında fazla su, bitki gelişimini olumsuz yönde etkiler. Göllenen veya aşırı su tutan alanlarda kökler yüzlek gelişir, bitki b.y.me ve gelişimi yavaşlar. Drenaj, bitki kök bölgesindeki fazla suyun uzaklaştırılması işlemidir. Bunun için ya yüzey drenajı yapılmalı ya da kapalı drenaj yapılmalıdır. Yüzey drenajının yapımı kapalı drenaj yapımından daha ucuz ve kolaydır. çim alanının yapımı d.neminde, toprak y.zeyine su toplama kanallarına veya yollara hafif bir eğim verilir. Böylece çim yüzeyindeki su kolayca akarak su kanallarına ulaşır. Bazı geniş çim alanlarında yüzey akışını y.nlendirmek amacı ile yapılan y.zey drenajı yeterli olmayabilir. Ağır topraklarda suyun alt katmanlarakadar s.z.lmesi ve drenaj sistemi ile uzaklaştırılması .nemli bir sorundur. Ağır topraklara sahip geniş park alanlarında 10 – 50 cm genişliğinde, 50- 100 cm derinliğinde açlan hendeklere iri çakıl veya kırılmış taş doldurularak basit bir drenaj oluşturulur.
Resim
Çim alanlarında drenaj çalışmalarından görüntüler (Değişik drenaj borularının toprağa yerleştirilmesi, drenaj borusunun çakıl ile örtülmesi, drenaj ağzının çim alanı dışına verilmesi)
ELEKTİRİK VE SU ŞEBEKELERİNİN DÖŞENMESİ
Çim alanların sulanması ve aydınlatılması amacı ile kurulacak sistemlerin boru veya kabloları toprak hazırlığı döneminde döşenmelidir.
ÇİM TOPRAĞININ HAZIRLANMASI
Çim bitkilerinin kökleri toprağın üst 20- 30 cm’ lik kısmında gelişirler. Humus. azengin, havalanması ve su tutma kapasitesi iyi olan topraklar çim için uygundur. Fiziksel ve kimyasal özellikleri y.n.nden sorunsuz topraklarda herhangi ıslah işlemi yapılmadan ekim yapılabilir. İyi havalanmayan, zayıf topraklarda kökler çok yüzlek gelişir.
Çim ekimi için toprak hazırlığında üç ayrı seçenek vardır;
* Hazır bulunan toprağa herhangi bir işlem yapılmadan doğrudan ekim,
* Toprağın .st katmanı tüm. ile sıyrılarak amaca uygun yeni bir toprak karışımı serilmesinden sonra yapılan ekim,
* Toprağın üst 20–30 cm’ lik katmanı değişik organik maddeler ile ıslah edildikten sonra yapılan ekim.
Küçük sorunları bulunan topraklar bazı basit ıslah yöntemleri sonucu ekime uygun hale getirilir. örneğin, tınlı yapıdaki toprağa organik maddece zengin toprak eklenmesi uygundur. Herhangi bir işlem yapılmadan veya basit önlemlerle ıslah edilen topraklar ekimden önce derince sürülür. Bu işlem geniş alanlarda trakt.rle .ekilen pullukla ya da bel gibi aletlerle toprak tavında iken yapılır. Bu işlem yapılırken toprakta mevcut olan yabancı ot, bitki par.aları ortamdan uzaklaştırılır. Ayrıca inşaat artıkları da temizlenmelidir. Çim ekimi i.in uygun toprak yoksa toprağın 20- 30 cm’ lik üst katmanı sıyrılarak yerine yeni toprak serilir. Bir dekar alanda 20 cm’ lik toprak katmanının hacmi 200 m3 tür. Ağırlığı ise 200- 250 ton arasıdır.
TOPRAK ISLAHINDA KULLANILAN MADDELER
Çim alanların ıslahında veya toprak karışımlarının hazırlanmasında Çeşitli maddeler kullanılabilir. Bunlar arasında ahır gübresi, peat, perlit, yaprak çürüntüsü olabilmektedir. Ahır gübresi organik maddece çok zengindir. Toprak ıslahı amacıyla dekara 3–6 ton ahır gübresi ilave edilmelidir. Ahır gübresi ne kadar iyi olursa olsun, toprağa verilmeden önce hastalık ve yabancı ot tohumlarından mutlaka arındırılmalıdır.
ÇİM TOPRAĞININ SERİLMESİ
Üst toprak katmanı değişik şekillerde ıslah edilen veya yeni bir karışım kullanılan alanlarda, toprağın serilmesi ve drenaj sistemi ile birleştirilmesi büyük nem taşır. Bitkilerin sağlıklı bir şekilde gelişmeleri i.in 10–30 cm kalınlığında toprak serilmesi ve bu katmanın drenaj borusuna bir hendek sistemi ile bağlanması gerekir.
Resim
Değişik toprak hazırlığı görüntüleri (a-b-c: Geniş alanlarda makine ile toprak hazırlığı, d-e-f: Yamaç, orta kaldırım ve küçük ev bahçelerinde el ile toprak hazırlığı)
TOPRAK FOMİGASYONU
Toprakta bulunan çeşitli hastalık etmenleri, tel kurtları gibi canlılar yanında yabancı ot tohumları ile mücadelede kullanılır. Toprak fumigasyonu toprak hazırlığı bittikten sonra yapılır. Bunun için değişik yöntemler kullanılmaktadır.
ÇİM BİTKİLERİNİN GÜBRELENMESİ
Çim bitkileri normal büyüme ve gelişmeleri için azot, fosfor, potasyum, kalsiyum, magnezyum ve kükürde ihtiyaç duyarlar. Bunlar arasında en çok azot, fosfor ve potasyuma gereksinim duyarlar. Bitkiler ihtiyaç duydukları bu bitki besin elementlerini suni gübreler veya organik gübrelerden sağlarlar. Gübreleme genellikle çim ekiminden birkaç gün önce yapılmalıdır. Aksi halde gübre yabancı ot gelişimini hızlandırır.
TOHUM
Çim tesislerinde başarılı olmak için kullanılan tohumun özelliklerini bilmek gerekir;
* Yaprakların renkleri koyu yeşilden gri yeşile kadar .eşitli tonlarda olabilir. En uygun olanı taze yeşil renkte olanlarıdır. Bu rengin yaz kış korunması gerekir.
*Çim bitkileri devamlı gelişme gösterdiklerinden sürekli biçilmek ister. Çim sahalarının baştan hızlı bir gelişme ile sahanın örtülmesi daha sonra da yavaş gelişme arzu edilir.
*Kuraklığa dayanıklı olmaları istenir. Çim bitkilerinin çoğu saçak köklü olup, kökleri 15- 20 cm derinliktedir. Yağışsız geçen yaz aylarında sulama isterler. özellikle Ege ve Akdeniz Bölgesinde kuraklığa dayanıklı olması istenir.
* Basılmaya dayanıklı olmalıdırlar. Spor ve oyun sahalarında kullanılacak çim türleri basılmaya dayanıklı olmalıdır.
*Uzun ömürlüdürler. İyi bakımlıç.imler 15- 20 yıl bozulmadan kalmalıdır.
* Sık biçilmeye dayanıklı olmalıdırlar. Çim alanlarının homojen ve düzgün görünüme sahip olması sık bi.ilerek sağlanır.
* Yukarı doğru ve toprak üzerinde yayılma eğiliminde olmalıdırlar. Bazı çim bitki türleri sadece yukarı ve yanlara doğru gelişir. Bazıları ise toprakta kök yaparak gelişir. Bu nedenle çim karışımlarında her iki tür kullanılmalıdır.
* Kuvvetli kök gelişimi g.stermelidirler. Spor alanlarında ve sık biçilen yerlerde yüzeysel köklü türler zarar görür. Bu yerlerde kuvvetli kök gelişimi yapan türler kullanılmalıdır.
*Kullanılacak türlerin hastalık ve zararlılara dayanıklı olması, tesislerin uzun ömürlü olmasını sağlar.
Çim alanları tesisinde kullanılan serin iklim Çim bitkileri dört cins içinde toplanmıştır. Bunun yanında sıcak iklimler ve az bakımlı yerler için yazın yeşil kalan fakat kışın sararan vegetatif organları ile tesis edilen bitkilerde vardır. Çim alanlarında kullanılan bitkiler kök ve sap özellikleri bakımından incelendiğinde kök gelişiminin yazın durduğu, kışın hızlandığı görülmektedir. Çim bitkisi gövdeleri, köksap veya kardeşlenerek büyürler. Serin ve ılık mevsim çim türleri 15- 21 0 C de iyi gelişir. Sulandıkları zaman yıl boyu yeşilliğini korurlar. Ayrıca sıcak bölgeler ve yazın kullanılan yerlerde çim saha tesisinde yalnız veya karışım olarak kullanılabilirler. Sıcak ve kuraklığa dayanıklı türlerdir.
Renklerinin gri- mat oluşu ve kışın sararması gibi olumsuz yönleri vardır. Değişik amaçlara uygun karışımlar hazır olarak piyasaya sunulmuştur.
ÇİM TOHUMLARININ EKİMİ
Çim alanların başarılı bir şekilde tesis edilmesi için ekim en önemli uygulamadır. Tohum kalitesi ne denli yüksek olursa olsun, ekim sırasında yapılacak hatalar başarısızlığa neden olur.
EKİM ZAMANI
Çim bitkilerinin ekim zamanının belirlenmesinde toprak sıcaklığı, toprak nemi, yabancı ot durumu, hastalık ve zararlılar ile bazı türlerin özel çimlenme istekleri gibi faktörler gözönüne alınır. Genel olarak, çim bitkilerinin sıcaklık ve nemin en uygun olduğu dönemlerde ekilmesi önerilir.
Serin mevsim çim bitkilerinin tohumları en az 1–5 0C arasındaki sıcaklıklarda çimlenebilir. Ancak çimlenme süresi çok uzar. Sıcaklık arttıkça çimlenme hızı ve gücü yükselir. Ekim yatağında sıcaklık 15- 20 0C ye ulaştığında çimlenme hızlanır ve fideler ekimden kısa bir süre sonra toprak yüzeyinde görülür Sıcaklığın 25–30 0C üzerine çıkması halinde çimlenme oranı yeniden düşer, fide gelişimi zayıflar.
EKİM DERİNLİĞİ
Çim bitkilerinde ekim derinliği tohum iriliği ile yakından ilişkilidir. Küçük tohumlar yüzlek, iri tohumlar derinlere güvenle ekilir. Küçük tohumlu türler normal ekim derinliği 0,2– 0,5 cm kadardır. Yüzlek ekilen tohumların iyi bir şekilde çimlenmesi için toprak yüzeyi sürekli nemli tutulmalıdır.
EKİM ŞEKLİ
Çim tohumları elle serpilerek ekilir. Bu yöntemde önemli olan tohumların homojen dağılımını sağlamaktır. Serpme işlemi rüzgarsız bir güde yapılmalıdır. Bununla beraber alet makineler kullanılarak da ekim yapılabilir.Ekimlerde zayıf çkış veya çm alanında yer yer boşluklar görülebilir. Bunun nedenleri arasında; toprak yüeyinin çbuk kuruması, yağmurun ya da sulamanın etkisi ile erozyon, yıkanma ve kaymak tabakasının oluşması sayılabilir.
KAPAK
Düzenli bir çıkışın sağlanması ve kaymak tabakasının oluşumunun engellenmesi macıyla tohumların Üerine kapak atılmaktadır. Kapak tabakası, yağmur ve sulama suyu erozyonunu önlediği gibi rüzgarların olumsuz etkisini de en aza indirir. Ayrıca kapak malzemesinin iyi su tutması, tohumların çimlenmesi için uygun bir ortamdır. Kapak olarak seçim yaparken, hastalık ve zararlılardan arındırılmış olmasına, yabancı ot içermemesine dikkat etmeliyiz. Bunun yanında uygulama ve bulunma kolaylığına da dikkat etmeliyiz.Yurdumuzda tüm bu faktörler göz önüne alındığında kapak malzemesi olarak ahır gübresi, torf, kaliteli kumlu- tınlı toprak kullanılmaktadır. İyi yanmış ahır gübresi fumige edildikten ve elendikten sonra rahatlıkla kullanılabilir. Tohum ekiminden sonra ahır gübresi olarak toprak yüzeyine, türlerin tohum iriliğine göre 0,2 -1 cm kalınlığında ( 2 – 10 m 3 / da ) tabaka halinde serilir ve üzerinden merdane geçirilir. Ahır gübresinin pahalı olduğu yerlerde gübre+ toprak kullanılabilir. Diğer bir kapak malzemesi de torftur. Herhangi bir hastalık ve zararlı etmeni taşımadığı için ahır gübresinden daha uygundur. Ancak daha pahalıdır.
EKİM ORANI
Çim ekimlerinde birim alana atılacak tohum miktarı olduk.a değişkendir. Genel bir kural olarak küçük tohumlarda daha az, iri tohumlu türlerde daha fazla tohum atılır. Ayrıca makine ile ekimlerde elle ekime göre daha az tohum kullanılır.Çim alanlarında kardeş sıklığı tülere göe değişiklik gçterir. Çm ne kadar çok kardeşlenirse o kadar az tohum atılabilir. Kaliteli çim çeşitlerinin çok kardeşlendiği düşünülürse atılacak miktarın daha da az olacağı şüphesizdir. Ancak birim alana fazla tohum kullanılması ilk çıkış döneminde olumlu bir etki yapar.
Sulama
Çimlenme ve sürme döneminde toprak nemi son derece önemlidir. Genel kural, ekim derinliğinin 3–4 hafta süre ile nemli tutulması iyi bir çıkış için gereklidir.Zayıf çıkışın en önemli nedenlerinden birisi de bu tabakanın düzenli ve yeterli bi şekilde sulanmamasıdır. Kurak ve yarı kurak bölgelerde yılın büyük bir bölümünde toprak yüzeyi çabuk kurur. Tohumlar çimlenme için yeterli nemi bulamazlar. Tohumların iyi bir çıkış yakalayabilmesi için düzenli sulanmaları gerekir. Tohum ekiminden sonra sulama sıklığı da önemlidir. Sabah erken ve akşam saatlerinde toprağın üst 4–5 cm lik tabakası nemli kalacak şekilde sulanması yeterlidir.
Resim
Çimlenme ve Sürme
Ekilen tohumların çimlenmesini iklim ve toprak şartları büyük ölçüde etkiler. Hızlı bir
çimlenme için ortamda, yeterli su ve oksijenin bulunması, sıcaklık ve ışık şartlarının da uygun olması gerekir. Çimlenme işlemi tohumun su alması ile başlar. Ekilen tohumlar, bitki türüne göre ve ekim mevsimine bağlı olarak 7- 21 gün arasında çimlenirler. Uygun şartlarda ekilen tohumlardan bir sürgün ve sayıları 3–5 arasında değişen çim kökleri ve tekli yaprakçıkoluşur. Başlangıçta sarı renkli olan sürgünler toprak yüzeyine ulaştığında yeşil renk alır. çim kökleri bir süre görev yaptıktan sonra esas kökler gelişmeye başlar. Çim alanlarda kötü veya seyrek ,çıkışa çok rastlanır. Bunun nedeni olarak, kötü tohum, derin ekim, kaymak tabakası bağlama, gübre ve ilaç zararı, tuzluluk, hastalık ve
zararlıların olumsuz etkileri sayılabilir.
Çim Biçimi
Çıkış sonrası yapılacak ilk biçim çok önemlidir. İlk biçim bitkinin yayılmasını, kardeşlenmesini ve sıklaşmasını hızlandırır. Biçim bitkiler fazla boylanmadan yapılmalıdır. Biçim geç yapıldığı takdirde bitkilerin dip kısımları sararır. İlk biçim türlere göre değişir. Ancak tüm çim türlerinin 6–8 cm yüksekliğe eriştiğinde ilk biçimi uygundur. Biçim de genel olarak fidenin 2/3 ünün kalması, yani bitkilerin 4–5 cm yükseklikten biçilmesi önerilir. Derin biçimler bitki örtüsünün hızla seyrelmesine neden olur.
Hafif topraklarda ilk biçimden hemen önce hafif bir merdane geçirilmesi bitkilerin
biçim sırasında sökülmelerini engeller. Bazen biçim sonrasında yeniden bir merdane
geçirilmesi bitki kökleri ile toprağın iyice teması açısından olumlu sonuçlar doğurur. Ancak merdaneleme toprak kuru iken yapılmalıdır. Yaş ve ağır topraklarda merdaneleme olumsuz sonuçlar verebilir.
Resim Resim Resim
Toprağın ince tesviyesinden çim alanının oluşumuna kadar geçen evreler
Kullanıcı avatarı
Bennur
Hobibahçemiz
 
Mesajlar: 3063
Kayıt: Cum Şub 05, 2010 23:29
Konum: İstanbul

Re: Çim Alan Tesisi

Mesajgönderen Bennur » Sal Mar 22, 2011 14:27

Çim Bitkileri
Çim alanı oluşturmada kullanılan buğdaygiller, öz çimenleri kapsayan gramineae familyasında yer almaktadır. Günümüzde bu familyaya poacea adı da verilmektedir. Bu familya çoğunlukla festucoidea ve panicoidea olarak iki alt familyada incelenmektedir.
Tanımı ve Önemi
Çim bitkileri, mekânın yatay elemanlarıdır. Bulundukları ortama canlılık ve güzellik
verir. Çim bitkilerinin; park ve bahçelerde, oyun alanlarında, mesire yerlerinde birçok
işlevsel etkileri vardır.
İşlevsel Etkileri
 Geniş alanlarda güneş ışınlarını absorbe eder.
 Toz sorununu ortadan kaldırır.
 Eğimli yerlerde erozyonu engeller.
 İnsanlar için oyun oynama ve dinlenme yeri sağlar.
Estetik Etkileri
 Güzel bir görünüm sağlar.
 Kent içi görünümünün güzelleşmesini sağlar.
 Park ve bahçede kullanılan diğer bitkilerle renk uyumu oluşturur.
Çim bitkileri, çim örtüsünün temel taşlarıdır. Çim bitkileri, özellikle yaprak
sürgünleriyle yayılarak, yoğun bir şekilde örgün bir yapı oluşturma eğiliminde olmalıdır.
Çim bitkilerinin sahip olmaları istenen bazı özellikleri vardır. Bunlar;
Ana Özellikler
 Biçime dayanıklı
 Mukavemet yeteneği
 Yenilenme gücü
 Rekabet gücü
 Köklenme yoğunluğu
Yardımcı özellikler
 Hastalıklara dayanıklılık
 Basılabilirlik
 En az yumaklaşma
 Uygun renk
 Kuraklığa dayanıklılık gibi sıralayabiliriz.
Çim bitkilerini en iyi şekilde yetiştirebilmek için bu gruptaki bitkilerin botanik
özelliklerini bilmek gerekir.
Çim bitkilerinin botanik özelliklerine değinecek olursak:
Kök: Buğdaygillerde birincil ve ikincil kök adı altında iki tip kök oluşmaktadır.
Çimlenme sonrası oluşan köklere birincil (primer) kök adı verilir. İkincil kök oluşuncaya kadar bitkinin gereksinimlerini karşılamada görev yapar. İkincil kökler çıktıktan sonra yok olur. Saçak kök yapısındadır. Bu köklerin tümü, sapın toprağa en yakın boğumundan oluşur.
Resim
Rizomlu (A ) ve yumak (B) formlu kökler
Kökler toprak taneciklerini sıkıca tutabilmektedir. Çim bitkilerinin bazı çeşitleri her
yıl kök yenilenirken, bazılarının köklerinin daha uzun süre canlı kaldığı gözlenmiştir.
Sonbahar ve kış aylarında artan kök gelişimi, yazın gerilemekte ve çim bitkilerinde kök
yenileme süreci ½ - 2 yıl olabilmektedir.
Sap: Çim bitkileri, otsu yapıdadır. Bu bitkilerin sapları olgunlaşma sonrası
sertleşmekte ancak odunlaşmamaktadır. Sap, boğum ve boğum arasından oluşmuştur.
Boğum aralarının içi boştur. Sapın enine kesiti yuvarlak veya yuvarlağa yakındır.
Resim
Sapta boğum (B), boğum arası (A), yaprak kını (D), yaprak ayası (E), dilcik (F), kulakçıklar (C)
Toprakta çimlenen bir buğdaygil bitkisi tohumundan, önce bir yaprak sürgünü oluşur. Üçüncü ve dördüncü yaprak sürgünlerinin oluşumundan sonra zincirleme kardeşlenme başlar. Kardeşlenmeden sonra boğumlardan çıkan boğum aralarının uzamaları sonucu sap sürmesi gerçekleşir ve sapa kalkma başlar.
Buğdaygil bitkilerinde, iki tip dallanma görülür. Bunlardan kın içi dallanmada yeni sürgün, yaprak kını içinden sürer ve yumak yaşam formunu oluşturur. Kın dışı dallanma biçiminde ise yeni sürgün, yaprak kınını delerek yana doğru gelişir ve rizomlu ya da stolonlu yaşam formları ortaya çıkar.
Yumak yaşam formu: Bitki sapı toprağa en yakın boğumlardan ve yaprak kını içinde
olmak üzere çok sayıda kardeşler meydana getirerek bir yumak oluşturur. Saplar dik büyür.
Stolonlu yaşam formu: Ana sapın alt boğumlarından çıkan sürgünlerin toprak
üzerinde uzamaları sonucu oluşur. Yatık oluşan bu sürgünler üzerinde bulunan boğumların
toprağa dokunduğu yerlerde, aşağıya doğru kökler, yukarıya doğru da saplar meydana gelir.
Rizomlu yaşam formu: Kök – sap da denilen bu yaşam formunda kın dışı dallanma
sonucu oluşan yeni saplar toprak içinde yatık büyümekte, toprak altında uzanan bu sapların her boğumundan aşağıya doğru kökler, yukarıya doğru da yeni sürgünler oluşur.
Resim
Yumak (A), stolonlu (B) ve rizomlu (C) yaşam formu
Stolonlar ve rizomlar ilkbahar ve sonbaharda hızlı yayılım gösterir. Bu durum
yeşillendirme çalışmalarında kolaylık sağlar ve yabancı ot kontrolü sağlanmış olur.
Yaprak: Her boğumdan bir adet olmak üzere sap boyunca almaşıklı biçimde
dizilmiştir. Sapa yapraklar sapsız olarak bağlanmıştır.
Yaprak ayası; yaprağın saptan yana doğru açılmış olan uzun, dar ve şerit şeklindeki bölümüdür.
Yaprak kını; yaprağın bir boru gibi sapı saran ve boğumlardan çıkan bölümüdür.
Resim
Yaprak ayası (A), yaprak ayası tabanı (B), dilcik (C), kulakcık (D) yaprak kını (E)
Çiçek: Generatif organ taslağı, generatif sapların dip kısmında yer alır ve bitki
geliştikçe yukarıya doğru ilerleyip son yaprak kınından çıkarak çiçek kısmını oluşturur.
Resim
İç kavuz (A), kapçık (B), yumurtalık (D), tepecik (E), başçık (F) ve ipcik (G)
Meyve:Çim bitkileri, kapalı meyveler grubundadır; bu nedenle meyve ve tohuma aynı ismi (tohum ya da meyve) verebiliriz. Tohum, endospermden oluşmakta ve bunu da tohum kabuğu sarmaktadır
Resim
Kapçık (A), meyve – tohum (B), iç kavuz (C) ve tohumun enine kesiti
Kullanıcı avatarı
Bennur
Hobibahçemiz
 
Mesajlar: 3063
Kayıt: Cum Şub 05, 2010 23:29
Konum: İstanbul

Çim Alan Yapımında Güçlükler ve Çözüm Önerileri

Mesajgönderen Bennur » Sal Mar 29, 2011 01:26

Çim Alanların Önemi:
Günümüzde çim (yeşil alanlara) olan ilgi ve ihtiyacın hızla arttığı görülmektedir. İnsanlar fırsat buldukça parklar vb., kendilerini rahat hissedebilecekleri doğal veya yapay yeşil alanlara yönelmektedir. Bu eğilim yerörtücü olan çim bitkilerinin önemi artırmaktadır. Çim alanların, şehir içi ve dışında yeşil alan oluşturulması, demiryolu şevlerini karayolu ile su yollarını koruma amacıyla bitkilendirilmesi gibi yararları vardır. Ayrıca, estetik güzellik sunmalarının yanısıra insan sağlığı açısından da önemlidirler. Çim alanların bulundukları bölgeye uyumlarının en yüksek düzeyde olması için o bölgeye uygun bitkilerden oluşması gerekmektedir. Bu nedenle, bulunduğu ortamın iklimine ters olarak seçilmiş çim bitkilerinin oluşturduğu çim alanların bakım işlemlerinde bütün yıl boyunca zorluklarla karşılaşılmakta ve çoğu zaman harcanan para ve emekler, bu alanların bozulup yokolması nedeniyle boşa gitmektedir. Çağdaş anlamdaki çim alanlar uzun yıllar için bir defa yoğun harcama yapılarak kurulmakta ve kendilerinden beklenenleri karşılamaktadır.
İyi bir çim alanda, sıklık, doku ve renk uyumu olmalıdır. Bunlara ek olarak, yazın sıcak ve kurak koşullarda çim alanlarda renk değişikliği, sararmalar görülmemeli, kışın soğuk ve yağışlı koşullarda yeknesaklık ve sıklık özellikleri değişmemelidir.
Çim Bitkisi Seçimi Ekim Hazırlığı ve Ekim:
Çim alanların kurulmasında seçilecek olan çim türleri ve ekim zamanı büyük önem taşımaktadır. Bölgemiz koşullarında oluşturulacak çim alanlarda en yaygın olarak kullanılan çim türlerinin (İngiliz Çimi, Kamışsı Yumak, Bermuda Çimi, Uganda Çimi, Stolonlu Tavusotu vb.) ekim zamanı ilkbahar ve sonbahardır. Çim tohumları genellikle çok küçük boyutlu oldukları için tohum yatağının hazırlanmasına ve ekimlere özen gösterilmelidir. Bu amaçla çim yatağı 10 cm derinliğe kadar milli bünyede toprakla, yeterince organik madde içerecek şekilde hazırlanmalıdır. Ekim elle serpme veya özel ekim makinalarıyla yapılabilir. Seçilecek teknik alanın büyüklüğüne ve eldeki olanaklara, tohumun iriliğine vb koşullara bağlıdır. Elle veya makina ile yapılan ekimlerde tohumu 1/1 oranında kumla karıştırmak da iyi bir ekim yöntemidir. Kısmen gölgeli (bina, ağaç, çalı altında vb) alanlarda metrekareye 20-30 gr İngiliz Çimi, 5-10 gr Stolonlu Tavusotu ya da Kamışsı veya Kırmızı yumak ile yapılacak karışımlar tatminkar sonuçlar verebilmektedir. Karışım ekimlerinde çim türlerinin değişik irilikteki tohumları karıştırılmamalı, ayrı ayrı ekilmelidir. İdeal ekim derinliği 0.5-1 cm'dir. Ekimde temel ilke "Bastır-Ek-Bastır" olarak özetlenebilir. Elle ekimlerde baskı tahtası veya küçük silindir kullanılmalı, ekim öncesi hafifçe bastırılan toprak, tohumlar 0.5-1 cm kalınlıkta kapak harcı ile örtüldükten sonra, tekrar bastırılmalıdır.
Sulama: Ekim işlemlerinden sonra diğer önemli unsur sulamadır. Sulama zamanına karar vermede en pratik yöntem "ayak izi" tekniğidir. Bu amaçla çim alan üzerinde yürünür ve ayakkabının ezdiği alandaki çimlerin birkaç dakika içinde tekrar eski durumlarını alamamaları (dikleşmemeleri) durumunda sulama yapılır. Verilecek su miktarı genellikle saatte 2,5-25 mm arasında değişmektedir. Akşam sulamaları en iyisidir.
Biçim Tekniği: Biçim yüksekliği toprak yüzeyi ile çim bitkisinin biçildiği seviye arasındaki mesafedir. Ve çim türlerinden çoğu 0,5 cm'lik biçimlere dayanabilmekte, 10 cm'nin üzerindeki biçimlerde ise tekdüzelik kaybolmakta, seyrelme ortaya çıkmaktadır. Biçim yüksekliği azaldıkça biçim sıklığı artmaktadır. Biçim işlemi ev bahçeleri gibi küçük alanlarda çim makasları ve döner bıçaklı çim makinaları ile kolayca yapılabilir. Bıçakların periyodik olarak bilenmesi unutulmamalıdır.
Gübreleme:
Genel olarak çim alanlar ilkbahar ve sonbaharda gübrelenmeli, iyi bir yeşil örtüyü sürdürmek için yaz mevsimi süresince ek azot ve potasyum verilmelidir. Bir defada yoğun gübreleme yerine, sınırlı dozda sık gübreleme yapılmalı ve Nisan-Eylül döneminde m2'ye 5gr azot, 5gr potasyum aylık olarak uygulanmalıdır.
Sonuç olarak; çim alan yapımında bölge ekolojisine uygun çim bitkisi seçiminin tartışmasız en önemli aşamadır. Çim yüzeylerin canlı ve sürekli bakım gerektiren bir örtü oluşturmaktadır. Yoğun ilgi, masraf ve teknik sorunları da beraberinde getirmektedir. Bu konuda detaylı bilgi için, uzman kuruluşlara başvurularak uzmanlardan görüş alınmalı, her yıl milyonlarca dolar kayba neden olan yanlış uygulamalardan kaçınılmalıdır.
Kullanıcı avatarı
Bennur
Hobibahçemiz
 
Mesajlar: 3063
Kayıt: Cum Şub 05, 2010 23:29
Konum: İstanbul


Dön Çim Alanlar (Yeşil Alanlar)

Kimler çevrimiçi

Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 1 misafir

cron